Het middeleeuwse fort:
De oorsprong van een van de machtigste heerschappen van de Jura
Volgens de overlevering werden de eerste vestingwerken van Arlay in de 9e eeuw gebouwd door Gérard de Roussillon. In 1269 ging het landgoed over op Jean I de Chalon-Arlay, de stichter van de machtige Chalon-Arlay-dynastie. Dankzij hun rijkdom, met name afkomstig van de zoutwinning in Salins-les-Bains, bouwden de heren van Arlay het grootste fort met uitzicht op de Jura-vlakte en ontwikkelden ze de wijngaarden van het landgoed. In 1479, na de dood van Karel de Stoutmoedige, gaf koning Lodewijk XI opdracht tot de vernietiging van het fort van Arlay tijdens zijn veldtochten tegen de bolwerken van Franche-Comté.
Het kasteel en het bijbehorende 18e-eeuwse park:
Wanneer een prinses Arlay transformeert tot een uitzonderlijke residentie
Na eeuwenlange erfopvolging en erfopvolging, verbonden aan de Prinsen van Oranje, keerde het landgoed in de 18e eeuw terug naar Élisabeth-Pauline de Gand de Mérode de Montmorency, gravin van Lauraguais. Rond 1770, gefascineerd door de schoonheid van de plek, kocht ze het voormalige klooster van de Minimieten aan de voet van de middeleeuwse ruïnes om er haar hoofdverblijf van te maken. Gedurende bijna tien jaar transformeerde ze het landgoed: ze creëerde het huidige kasteel, bouwde de stallen en legde het grote, romantische park aan dat tot op de dag van vandaag bijdraagt aan de faam van Arlay.
19e-eeuwse decoratie en meubels:
Tijd voor de kunst van het leven.
Na de onrust van de Franse Revolutie – waarbij de gravin van Lauraguais in 1794 werd geguillotineerd – werd het landgoed nieuw leven ingeblazen door haar kleinzoon, Pierre d'Arenberg, die het in 1825 terugkreeg. Hij verbouwde het interieur van het kasteel in de restauratiestijl en gaf de meubelmaker Alexis Répecaud uit de Jura de opdracht een groot deel van het huidige meubilair te vervaardigen. Het aangelegde park werd gedurende de hele eeuw onderhouden en verfraaid, waardoor het landgoed zijn romantische en intieme sfeer kreeg.
Tegenwoordig is het een kasteel dat nog steeds bewoond, levendig en open voor bezoekers is.
Het Château d'Arlay, nog steeds bewoond door afstammelingen van dezelfde familie, is een levendige plek waar erfgoed, tuinen en wijngaarden al meer dan twaalf eeuwen worden doorgegeven. Vanaf 1960 ontwikkelden Renaud de Laguiche en later zijn zoon Alain de Laguiche het wijndomein verder en stelden het château meer open voor bezoekers. In 1996 werd de "Speeltuin" toegevoegd aan de historische tuinen, die nu de status van "Bijzondere Tuin" hebben.